Συνέντευξη στην εφημερίδα ΄΄ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ'': Γιατί δέν θα είμαι υποψήφιος

02.04.12
1. Τι μέτρησε περισσότερο στην απόφασή σας να μην είστε ξανά υποψήφιος; Ήταν η πίεση που δεχθήκατε οι κυβερνητικοί βουλευτές για να ψηφίζετε νόμους με τους οποίους διαφωνούσατε, ήταν η πίεση που άσκησε επάνω σας η δυσαρέσκεια των πολιτών, ήταν κάτι άλλο;
Δεν ήταν καθόλου εύκολη απόφαση. Σκεφτόμουν από καιρό, ότι θα έπρεπε να ξαναδώ πιο καθαρά τη θέση μου στην πολιτική και τη σχέση μου με τον κόσμο.
Είναι αλήθεια οτι παραβίασα πολλές φορές τα όρια της συνειδησιακής μου αντοχής αλλά και βίωσα ενοχικά τη δυσαρέσκεια και το παράπονο των πολιτών που υποφέρουν από αυτά τα μέτρα. Ωστόσο, το κύριο κριτήριο της απόφασής μου ήταν η προσπάθειά μου να διαφυλάξω την ουσιαστική και -πάντως- μη επαγγελματική σχέση μου με την πολιτική και κάνοντας ένα βήμα πίσω, να κατανοήσω καλύτερα τι έγινε, τι έφταιξε, που πρόσφερα, που έκανα λάθος. Κατέληξα τελικά στο συμπέρασμα ότι για να μπορέσω να μιλήσω με τους συμπολίτες μου ισότιμα και ειλικρινά είναι απαραίτητο να μην είμαι προστατευμένος και οχυρωμένος πίσω από την ιδιότητα του βουλευτή.
Έτσι, πιστεύω ότι μπορώ, ίσως, να συμβάλω στην αποκατάσταση του ρήγματος που έχει δημιουργηθεί ανάμεσα στην κοινωνία και τους πολιτικούς, κάτι που θεωρώ τεράστιο κίνδυνο για την ίδια τη δημοκρατία.
Το γεγονός το ότι δεν είμαι υποψήφιος βουλευτής δεν σημαίνει βέβαια ότι αποσύρομαι από την πολιτική. Συμμετέχω ενεργά και συνεχίζω κανονικά.
 
2. Θα το έχετε ακούσει υποθέτω κι εσείς ότι «ο Σπύρος φεύγει γνωρίζοντας ότι οι πιθανότητες επανεκλογής του είναι ελάχιστες…».
Δεν είμαι από τους υποψήφιους που είχαν ποτέ σίγουρη την εκλογή τους. Το 2007 δεν τα κατάφερα και το 2009 εκλέχθηκα μόλις 6ος, αφού το γραφείο μου δεν λειτούργησε ποτέ με βάση πελατειακές λογικές και είναι γνωστό οτι, δεν ανήκω σε εσωκομματικά συστήματα και μηχανισμούς. Σ΄αυτές τις εκλογές εκτιμώ πως, παρά τη μείωση του αριθμού των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ που θα εκλεγούν από 7 σε 3 ή 4, θα είχα αντικειμενικά περισσότερες πιθανότητες από κάθε άλλη φορά, αφού το ψηφοδέλτιο θα έχει σημαντικές απουσίες παλαιότερων στελεχών.
Επι πλέον, ως Υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη και Μεταφορών αλλά και ως μέλος του κοινοβουλίου, είχα την ευκαιρία να συνεργαστώ δημιουργικά και να έλθω σε επαφή με πολλούς εργαζόμενους στους τομείς ευθύνης μου αλλά και να φανώ χρήσιμος με αποτελεσματικές παρεμβάσεις σε διάφορα ζητήματα (νόμος για τα πανεπιστήμια, μείωση της τιμής των εισιτηρίων στον ΟΑΣΘ κλπ.) Φυσικά δεν ήταν σίγουρη η εκλογή μου. Όμως, ειλικρινά, οι λόγοι της μη συμμετοχής μου στο ψηφοδέλτιο σχετίζονται περισσότερο με την πιθανότητα επανεκλογής μου και όχι με το αντίθετο.
 
3. Όλο αυτό το κλίμα σε βάρος των πολιτικών, άλλαξε την καθημερινότητά σας; Για παράδειγμα, κυκλοφορείτε άφοβα στα στέκια της πόλης όπως και πριν ή υποβάλλεστε σε αυτοπεριορισμούς;
Λειτουργώ στη ζωή μου με βάση αυτό που διάβασα κάπου: ΄΄Δεν φοβάμαι τίποτα παρά μόνο τον ίδιο το φόβο΄΄. Όταν, δηλαδή , αντιληφθώ ότι φοβάμαι κάτι (και αυτό συμβαίνει συχνά) πηγαίνω κατευθείαν να το αντιμετωπίσω για να ξορκίσω το φόβο μου. Με την έννοια αυτή δεν φοβήθηκα ποτέ τα φαινόμενα βίας και καθημερινού φασισμού εναντίον βουλευτών. Άλλωστε τα έχω ξαναπεράσει σε πιο δύσκολες εποχές με τους Εκοφίτες, τους Γκοτζαμάνηδες και τους τραμπούκους της δικτατορίας και πιστεύω ακράδαντα ότι τέτοιου είδους ενέργειες δεν έχουν καμία σχέση με την αριστερά και την πολιτική γενικότερα. Όμως, άλλαξε είναι αλήθεια και είναι πιο προσεκτικός, ο τρόπος που κινούμαι, σεβόμενος τα μεγάλα προβλήματα την αγωνία και το θυμό του κόσμου.  Αυτό, λοιπόν που με φοβίζει (και δεν ξέρω πως ακριβώς μπορούμε να το αντιμετωπίσουμε) δεν είναι οι πολίτες αλλά το αβέβαιο μέλλον του τόπου.
 
4. Πως κρίνετε την πρωθυπουργία Γιώργου Παπανδρέου; Τι βαθμό θα του βάζατε;
Ο Γιώργος Παπανδρέου, τον οποίο γνώρισα προσωπικά και συνεργάστηκα στενά σε πολύ δύσκολες στιγμές της πρώιμης περιόδου (2004-2005), είχε τις καλύτερες προθέσεις και ένα συναρπαστικό όραμα για βαθιές αλλαγές στο πολιτικό σύστημα, που αρχικά με έπεισε και με ενθουσίασε.
Ξέρουμε σήμερα, 8 χρόνια μετά, ότι οι προσδοκίες αυτές δεν εκπληρώθηκαν και μάλιστα κατέρρευσαν όταν το ΠΑΣΟΚ έγινε κυβέρνηση, για λόγους που μόνο συνθηματικά μπορώ να αναφέρω εδώ και που κατά τη γνώμη μου ήταν: Το τεράστιο βάρος του εγχειρήματος για την αντιμετώπιση της ολικής και διαχρονικής κρίσης της χώρας. Το κεντρικό λάθος να μην μοιραστεί το δυσβάστακτο πολιτικό κόστος για να ενισχυθεί η πολιτική νομιμοποίηση των αποφάσεων. Να μην προηγηθεί η στοιχειώδης ενημέρωση και ίσως και η συναίνεση του λαού με έγκαιρο δημοψήφισμα (ή ακόμη και εκλογές) από το 2010. Ήταν από τους πιο καθαρούς, εναλλακτικούς και οραματιστές πολιτικούς που γνώρισα. Επέδειξε όμως, ταυτόχρονα, έντονα χαρακτηριστικά δομικής αδυναμίας να εκπληρώσει τα οράματα του αυτά.
 
5. Τον Ευάγγελο Βενιζέλο τον απορρίψατε το 2007 για αρχηγό, τον υποστηρίξατε τώρα. Τι άλλαξε στο μεσοδιάστημα;
Τον Ευάγγελο Βενιζέλο τον γνωρίζω από τα μέσα της δεκαετίας του ΄70. Μαθητές στο ίδιο γυμνάσιο (το ιστορικό 2ο), συνυπήρξαμε αργότερα σε κάποιες σοσιαλδημοκρατικές οργανώσεις της μεταπολίτευσης πριν την ένταξή μου στο ΄΄Ρήγα Φεραίο΄΄. Διατηρήσαμε πάντοτε μια σταθερή προσωπική επαφή μέσω κοινών φίλων, της συναδελφικής ιδιότητας στο πανεπιστήμιο αλλά και της μόνιμης κοινωνικής και πολιτικής παρουσίας μας στην πόλη (από την στήριξη του Μίμη Φατούρου μέχρι την Πολιτιστική Πρωτεύουσα). Κατά ένα περίεργο τρόπο, είχαμε μια πολύ καλή (θα μπορούσα να πω ουσιαστικά φιλική) προσωπική σχέση, ποτέ όμως πολιτική. Το 2007 επέλεξα να στηρίξω τον Γιώργο Παπανδρέου για τους λόγους που σας εξήγησα νωρίτερα. Από τότε, όμως, έχουν αλλάξει όλα στη χώρα και στο ΠΑΣΟΚ και, βέβαια, άλλαξε πολύ και ο Βαγγέλης. Έμαθε πολλά από την τραυματική εμπειρία του εσωκομματικού εμφυλίου και, περνώντας μια δύσκολη προσωπική περιπέτεια είναι τώρα σαφώς πιο ώριμος για την καινούργια του αποστολή, όπως φάνηκε και από την εννιάμηνη περίπου συμβολή του στη μεγάλη προσπάθεια για τη διάσωση της χώρας. Τώρα εκφράζει τις νέες ελπίδες για την ανάταξη της δημοκρατικής παράταξης και της χώρας και του εύχομαι από καρδιάς να τα καταφέρει. Θα είμαι δίπλα του, αν με χρειαστεί και μάλιστα χωρίς να διαθέτω ή να απαιτώ (ούτε καν να επιθυμώ) καμμία θεσμική ιδιότητα.
 
6. Το ΠΑΣΟΚ θα είναι όπως όλα δείχνουν δεύτερο κόμμα. Θα πρέπει να συμμετάσχει σε κυβέρνηση υπό τον Αντώνη Σαμαρά;
Υπάρχει αρκετός δρόμος ακόμη μέχρι τις εκλογές και η κατάσταση είναι ρευστή. Είναι φανερή η τάση συσπείρωσης στο ΠΑΣΟΚ μετά την αλλαγή της ηγεσίας και η μείωση της δημοσκοπικής του διαρροής.
Το τελικό αποτέλεσμα της ετυμηγορίας του Ελληνικού λαού θα μας υποδείξει και θα υπαγορεύσει τις κινήσεις της επόμενης μέρας. Προσωπικά, θα προτιμούσα (αν και δεν φαίνεται πολύ πιθανό) να επαρκούν τα ποσοστά για μια μετεκλογική συνεργασία ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ. Το λογικότερο όμως αποτέλεσμα είναι προφανώς μια πιθανή κυβέρνηση συνεργασίας στα πρότυπα της κυβέρνησης Παπαδήμου με τον ίδιο ενδεχομένως επικεφαλής. Το σενάριο για το οποίο με ρωτάτε θα ήθελα να το αποφύγουμε σκεπτόμενος κυρίως το καλό του τόπου. Σε κάθε περίπτωση το βέβαιο είναι ότι η χώρα πρέπει μετά τις εκλογές να διαθέτει μια ισχυρή και, κυρίως, αποτελεσματική κυβέρνηση.
 
7. Η απόφασή σας να μην είστε υποψήφιος σηματοδοτεί ενδεχομένως οριστική έξοδο από την λεγόμενη κεντρική πολιτική σκηνή;
Έχει αποδειχθεί πως τίποτα δεν μπορεί να είναι πια οριστικό και απόλυτο. Από τη στιγμή που θέλω να παραμείνω ενεργός στα κοινά, δεν μπορώ να προβλέψω ποια θα είναι η συνέχεια. Η μητέρα μου μεγάλη πια σε ηλικία, συνηθίζει να λέει ακόμη και για τις επόμενες ώρες: ‘’ας είμαστε καλά, παιδί μου και βλέπουμε΄΄. Θα έλεγα και εγώ, κ.Ηλιάδη το ίδιο, για το τι θα συμβείς το μέλλον.
 
8. Σας άκουσα να λέτε ότι θα συμμετείχατε ευχαρίστως σε ψηφοδέλτιο Μπουτάρη; Δεν αποτελεί υποβάθμιση για εσάς;
Φίλοι και αντίπαλοι γνωρίζουν πως, όλα αυτά τα χρόνια, είμαι ο ίδιος άνθρωπος ως υπουργός, δημοτικός σύμβουλος ή απλός πολίτης. Τιμώ και απολαμβάνω την κάθε ιδιότητα, με τις δυσκολίες αλλά και την ικανοποίηση που προσφέρει. Σας θυμίζω ότι πέρασα 12 ΄΄πέτρινα΄΄ χρόνια ως αντιπολίτευση επι δημαρχίας Βασίλη Παπαγεωργόπουλου στο Καραβάν Σαράϊ. Ήταν τόσο μεγάλη η πολιτική και αισθητική καταπίεση εκείνης της περιόδου που, ειλικρινά, χαίρομαι να παρακολουθώ από τη δημοτική τηλεόραση τις πολύωρες συνεδριάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου στο νέο σύγχρονο δημαρχείο της πόλης. Και υπάρχουν ακόμη κάποια σχέδια και όνειρα για τη Θεσσαλονίκη που παραμένουν ανεκπλήρωτα.
 
9. Είστε ικανοποιημένος από την πορεία της νέας δημοτικής αρχής και κυρίως ως προς την καθημερινότητα της πόλης;
Όχι απόλυτα. Υπάρχουν αντικειμενικές δυσκολίες (όπως η μεγάλη οικονομική και κοινωνική κρίση, το χάος που κληρονομήθηκε από την προηγούμενη διοίκηση και η μεταβατική φάση του Καλλικράτη) αλλά και υποκειμενικές αδυναμίες. Ωστόσο, είναι φανερό πως ένας φρέσκος αέρας φυσάει στην πόλη, που προσπαθεί να ανοίξει ξανά πόρτες και παράθυρα στον κόσμο, τινάζοντας από πάνω της τη σκόνη από την κλεισούρα και την απομόνωση 24 χρόνων. Κοσμοπολιτισμός, εθελοντισμός και συμμετοχή των νέων, κάποιες πρώτες πολεοδομικές και κυκλοφοριακές παρεμβάσεις που πρέπει να ολοκληρωθούν, νέα φιλοσοφία και αισθητική, αλλά και ανοίγματα στους επιχειρηματίες και τον τουρισμό. Στο τέλος, βέβαια, όλα θα κριθούν, όπως πάντα, από την καθαριότητα της πόλης και την πολιτική συγκυρία. Στήριξα την Πρωτοβουλία από τις πρώτες ώρες της δημιουργίας της και θα συνεχίσω να τη στηρίζω για το καλό της πόλης.    
 
Δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα ΄΄ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ'΄ στις 2-4-2012
 
 
 

Γραφείο Τύπου

07.04.14.
ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗ ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΜΠΟΥΤΑΡΗ